Lokale tijd: 

29 september.

Cripple Creek - Grand Lake. (233,64 mijl - 5u40´)



Grotere kaart weergeven

Vandaag zou een rustige dag moeten worden, buiten de tocht naar Grand Lake staat er niets op het programma.
We verlaten het mooie Victor hotel en zetten koers naar onze voorlaatste bestemming.
We kiezen niet voor de kortste weg maar wel voor de mooiste, deze loopt door de bergen.

Onze lunch verorberen we in een "Village Inn", deze keten hebben we dit jaar ontdekt. Het is geen fastfoodketen maar je kan er wel lekker eten aan zeer democratische prijzen.

Rond 16u00 komen we dan aan in Grand Lake, dit stadje is de poort naar de Rocky Mountains maar dan vanuit het zuiden.
Nadat onze bagage uitgeladen is, maken we een korte wandeling door het aangename stadje.





Veel volk is hier ook al niet meer, ook hier bereidt men zich voor op de winter. Een handelaar zegt dat "The S-word is coming", sneeuw dus. Ondanks dat, is het hier momenteel nog een aangename 27 graden. We wandelen tot tegen het meer en besluiten om tegen zonsondergang terug te keren om te proberen nog een zonsondergang vast te leggen. Wat niet echt zou lukken, voor de zon onder is verstopt ze zich nog even achter de bergen, pech dus voor ons.



We besluiten, op aanraden van een amerikaans koppel, iets licht te gaan eten in de "Sagebrush", een gezellig plaatselijk restaurantje, met bar. Wel raar dat als je binnen komt de vloer onder je voeten fel begint te kraken. Neen, met de vloer zelf is niks mis, maar hier hebben ze de gewoonte om de "peanuts" die op elke tafel staan, te pellen en het omhulsel op de grond te werpen. We gaan alledrie voor een "bowl of soup", niets meer of minder dan een gewoon bord soep met wat brood, of iets dat voor brood moet doorgaan. Nu is het wel zo dat wij hier vrij regelmatig voor het eten een "cup" soep namen en tot nu toe is alle soep erg in de smaak gevallen, en ook deze keer is het niet anders.
Na nog een kleine babbel met de dienster verlaten we rond 19u45 het restaurantje en keren te voet, in het donker, terug naar ons motel. Erg ver geraken we niet want plots, een twintigtal meter voor ons, duikt een dier op, in een fractie van een seconde dacht ik aan een immense hond, maar Alain had direct gezien dat het om een beer ging. Gelukkig had het dier maar even zijn aandacht op ons gericht om dan verder de straat over te steken. En spijtig, ik had nog gauw mijn camera genomen, maar tevergeefs, hij stond nog ingesteld op de zonsondergang en om alles te regelen was er geen tijd. Nikske foto dus, jammer.
We hebben nu zowat alle parken doorkruist en nooit een beer tegengekomen, we hadden al gedacht om een pluchen te kopen, en nu plots duikt zo'n dier uit het niets op. Toch wel even een spannend moment.

Morgen maken we de cirkel rond en belanden we opnieuw in Denver, maar niet zonder eerst nog wat rond te hangen in de Rocky Mountains.

Slaapwel en tot morgen.

Dirk

Groetjes van Anne en Alain.