Lokale tijd: 

23 september.

Moab.


Na de regen van deze nacht, was het wel even afwachten of het echt wel mooi weer zou worden, maar tegen 8uur was de zon al volop van de partij, het lijkt een prachtige dag te worden. Volgens de laatste weerberichten moet we ons de volgende dagen geen zorgen maken en zal de temperatuur oplopen van 26°C vandaag tot 30°C morgen, een lekker zomerweertje dus.

Na ons ontbijt, dat we ditmaal in een lokaal restaurantje nemen, vertrekken we richting "Canyonlands NP". Op onze vorige reis was het uitgerekend op die dag hard aan het regenen zodat we eigenlijk niets gezien hebben, niet deze keer.

Het park zelf is 1349 vierkante kilometer groot, het is een nog erg ongerept gebied van canyons en tafelbergen uitgesleten door de Coloradorivier en haar zijrivieren in het Coloradoplateau. Wij nemen de noordingang van het park.
Wat 's morgens tegenvalt is dat de volledige canyon ten oosten van de weg ligt, niet goed voor de fotografen, bovendien hangt er nog een sluier van mist.

We besluiten om later op de dag terug te komen, dan zal de zon gunstiger staan.

We keren terug naar Moab om in te checken in een ander motel. Het motel waar we de vorige avond sliepen had slechts kamers vrij voor èèn avond. Gelukkig hadden al een reservemotel voorzien.

In de late namiddag keren we dan terug naar het park, voor ons is dat zo'n 50 mijl (80km)rijden wat hier in deze contreien een peuleschil is.

Vervelend is wel dat alles nu in sneltempo moet gebeuren want de zon is vlugger onder dan je denkt.
Maar ook deze keer kregen we waar voor ons geld. Kijk maar:





Op heldere dagen kan je hier zo een 270 mijl ver zien.





Hoe later op de avond hoe mooier de kleuren worden.

Tot de zon bijna onder is en onze schaduwen wel erg lang worden.



Nog gauw de laatste zonnestralen meepikken.



Om dan de zon te zien ondergaan in de canyon.



Tot ze helemaal achter de horizon verdwenen is.



Inmiddels is het rond 19U45 als we terug naar Moab rijden om te gaan eten. Helaas is het restaurantje waar we deze middag gegeten hebben volzet en is er een wachttijd van ongeveer 30 minuten, eigenlijk wat lang voor ons, dus gaan we elders. Het is kwart over tien als we op onze kamers zijn en ik me kan ontfermen over de foto's en het schrijven van het verslag, dit zal weer nachtwerk worden. Gelukkig hoeven we morgen niet vroeg op. Wij blijven namelijk in Moab en gaan de "Scenic Byway's" wat verkennen.

01u00, meer dan tijd om te gaan slapen.

Dirk

Groetjes van Anne en Alain.