Lokale tijd: 

19 september.

Cody - West Yellowstone



Grotere kaart weergeven

Deze ochtend was het opnieuw stralend weer, een heldere blauwe lucht, zonder ook maar èèn wolkje.
Ideaal dus om ons bezoek aan de Canyon nogmaals over te doen.
Na een tankbeurt, wij tanken hier bijna dagelijks, en een vijftigtal miles verder rijden we opnieuw Yellowstone NP binnen. Van hier af is het nog vijftig miles naar de Canyon. Die miles zullen we deze keer niet in èènmaal afleggen, onderweg worden we opgehouden door wagens, een oponthoud betekent meestal dat er iets te zien is langs de weg.
Deze keer krijgen we eindelijk een hele kudde bizons te zien. De grote staan wat te grazen terwijl de kleintjes zich vermaken met het rollen in de modder.





Na onze tijd genomen te hebben om dit vast te leggen op foto, zetten we onze trip verder, maar niet voor lang, even verderop staat een kudde bizons te grazen vlak naast de weg, twee willen zelfs een gevecht met elkaar beginnen. Hier kunnen we de dieren van dichtbij fotograferen.



Toch wordt je overal gewaarschuwd om zeker niet te dicht bij de dieren te komen, want het valt geregeld voor dat een bizon aanvalt en dan heb je geen schijn van kans want deze dieren zijn vèèl vlugger dan de mens.
Op naar de canyon, maar nogmaals worden we opgehouden, ditmaal niet door bizons, maar blijkbaar is er in de verte een coyote gesignaleerd. Het dier blijkt nogal veraf te zijn om een goede foto te kunnen maken, tot er plots iemand zegt dat er aan de andere kant van de weg er zich nog een coyote bevindt, van deze heb ik wat betere foto's kunnen maken.



Het is al rond 11u30 als we bij de canyon aankomen gelukkig is het licht nog goed en kunnen we mooie plaatjes maken.



Een paar amerikanen vraagt om van hen een foto te maken, wat ik uiteraard niet erg vind, ze stellen dan voor dat zij er èèntje van ons maken, wat natuurlijk mooi meegenomen is.



Wij bevinden ons op de South Rim, maar vanaf de Nord Rim kan je in de buurt van de waterval komen. De parking bevindt zich echter nog een stuk boven de waterval wij zijn dus verplicht om nog een trail te nemen. Het is een vrij korte maar steile trail, 3/8mile (600m) en een hoogteverschil van 600 feet (180m). Maar eens beneden krijgen we opnieuw een prachtig zicht.





De weg naar boven is vrij steil en wanneer we allen opnieuw boven zijn, staan bij iedereen de zweetdruppeltjes op het gezicht.

Van hieruit willen we verder noordwaarts trekken om wat te eten. De lodge waar we willen eten sluit wel om 14u30, we hebben dus maar weinig tijd om het nog te halen.
Dan worden we onderweg nomaals opgehouden ditmaal niet door dieren maar door een heuse bosbrand, neen niet direct in onze buurt, maar in de verte was het vuur toch duidelijk zichtbaar. Gelukkig was het een gecontroleerde brand. Een ranger wist ons te vertellen dat er op 14 september een blikseminslag geweest is die de bosbrand veroorzaakt heeft. De bluswerken beperken zich tot het vuur van de weg te houden, de rest laten ze gewoon branden "let nature do its work".



Daar we nu toch al te laat waren hebben we onderweg nog een aantal foto's gemaakt van toch wel rare rotswanden.



Uiteindelijk rijden we door naar "Mammoth Hot Springs". Hier valt er ook nog wat te eten.
In het centrum worden we opnieuw opgehouden, ditmaal door herten, deze dieren hadden er niets beter op gevonden om te midden van het dorpje op een grasveldje hun siesta te houden. Yellowstone is wel degelijk van de dieren, want 3 rangers houden de bezoekers op een veilige afstand en de dieren mogen gewoon hun gang gaan.





Na een kleine lunch gaan we dan de hot springs bezoeken.





Uiteindelijk besuiten we om naar het hotel te rijden in West Yellowstone: "The Stage Coach Inn". In dit mooi ingericht hotel gaan we slechts èèn nachtje blijven, onze plannen wijzigen dus lichtjes.



Na een heerlijke maaltijd zijn we om 20u00 terug op onze kamer, eindelijk eens wat meer tijd om alles neer te pennen en wat vroeger in ons bed te kruipen.

Slaapwel.

Dirk

Groetjes van Anne en Alain.